اندوه فاصله ...

 

 

گاهی فاصله شکل مبهمی به خود می گیرد ...نمی دانی به دامن کوه برای جستجو گام برداری یا در دل اقیانوسی ژرف و بیکران !

گاهی زمان فاصله تا بینهایت طولانی می شود و شاید ٧ قرن پیاپی !!!

 آنوقت همیشه این سوال را از خود داری :"این تویی که تاب آورده ای ؟!"

- تاب آورده ام با تمام سلول هایم !

و این روزها به اندازه ی یکسال توان جسمی من تحلیل رفته است ...اما نمی دانم چرا ؟؟

 

  
نویسنده : نوشا ; ساعت ۳:٥۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٧ بهمن ۱۳۸٧
تگ ها :